محدودیت های محافظ موتور!

هدف اصلی حفاظت موتور محافظت از موتور در برابر سوختن است و عملکرد محافظ بسیار محدود است که بدیهی است کار غیر ممکنی است.

در عمل، می تواند به دلایل زیادی باعث سوختن موتور شود، احتمالاً می توان به دسته های زیر تقسیم کرد:

(1) دلایل مختلف ناشی از اضافه بار موتور، جریان بیش از حد.

(2) ولتاژ خیلی کم یا خیلی زیاد، عدم تعادل فاز یا خرابی فاز (از جمله خطای کنتاکتور ناشی از عدم وجود فاز) ناشی از عدم تعادل فعلی.

(3) نشت مبرد یا مشکلات لوله کشی ناشی از فشار هوای برگشتی بسیار کم است، خنک کننده موتور کافی نیست.

(4) عایق سیم پیچ آسیب دیده یا محتوای آب مبرد خیلی زیاد است، جاده قطعه سوخته است و غیره.

از لحاظ تئوری، حفاظت اضافه بار می تواند به طور موثر با 2 مورد اول مقابله کند، در حالی که حفاظت حرارتی می تواند با 3 مورد اول مقابله کند. "اتصال کوتاه" در مورد چهارم ممکن است به کیفیت یا نصب، یا به تراشه های فلزی یا محتوای بالای آب مبرد مربوط باشد. در عمل، چندین موقعیت ممکن است همزمان رخ دهد. همیشه نمی توان مانند آزمایشگاه با کمپرسور جدید تست کرد و اغلب مشکل ساده است.

بزرگترین محدودیت حفاظت حرارتی و اضافه باری که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرد این است که امکان جلوگیری از همه پدیده های فوق در ریشه وجود ندارد و بنابراین محافظت از موتور فقط می تواند به عنوان یک "خنک کننده درمانی" پس از این واقعیت باقی بماند، هم به طور موقت خاموش می شود و هم به کمپرسور اجازه می دهد تا قبل از کار به طور طبیعی خنک شود. دوره حفاظت حرارتی و دوره حفاظت اضافه بار محدود به تعداد مکش نیست و موتور اغلب در چرخه "حفاظت - عملیات - حفاظت - مجدداً می سوزد". برای رویدادهای غیرمنتظره، مانند آسیب عایق سیم پیچ یا اتصال کوتاه ناشی از تراشه های مس، موتور فوراً در دمای بالا می سوزد و محافظ حرارتی و محافظ اضافه بار برای واکنش و محافظت بسیار دیر است. "حرارت" و "اضافه بار" ظاهر موتور سوخته است نه علت اصلی، و طبیعتا نمی توان به محافظ حرارتی یا محافظ اضافه بار به تنهایی برای حل مشکل تکیه کرد، که موتور سوخته هنوز نمی تواند به طور کامل از دلیل جلوگیری کند.